Walter Baas / beeldend kunstenaar



1/2

Next project: → Linken

Previous project: ← Linken

Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze
Werkwijze

Toelichting:

.                                                                           .

        Ik ben geïntrigeerd door tijd, het verloop van tijd en de
        mentale beleving ervan. Kan een afbeelding zo worden opgeladen
        dat je er een tijdspanne in af kunt lezen? Hoe bepalend is het
        (willekeurige) moment?

        Met behulp van een camera-lucida* schilder ik het verstrijken
        van het zonlicht dat door de ramen van mijn atelier binnenvalt.
        Dit contrasterende licht glijdt over muur, vloer en eventueel
        geplaatste objecten. Het wordt door mij geregistreerd en later
        geschilderd ** met aquarelverf. Door de transparantie van deze
        verf is het mogelijk alle waargenomen verschuivingen ten tijde
        van die registratie te laten zien.

        De ramen werken als een soort grid. Door het zonlicht dat
        er doorheen schijnt laat het in de driedimensionale ruimte (het
        atelier) een continu verschuivend en vervormende 'afdruk'
        achter. Omdat ik systematisch iedere 'afdruk' van de achttien
        ramen teken of schilder (van onder naar boven en van linksonder
        naar rechtsboven) en er in die handeling tijd verstrijkt
        (waarvan de hoeveelheid wordt genoteerd) ontstaan er
        verspringingen. Met andere woorden: dat wat ik miste is
        medebepalend voor het uiteindelijke beeld.

        Bij een aquarel wordt normaliter het licht uitgespaard. Daarom
        schilder ik de kleuren andersom. Het werk wordt na voltooiing
        gescand, de kleuren digitaal omgekeerd en op 'actual size' in
        de minimaalst mogelijke oplage, nl. twee, geprint. De drie
        uiteindelijke resultaten wedijveren om hun uniciteit. Enerzijds
        de aquarel als origineel maar in het negatief en anderzijds een
        meer herkenbaar beeld, in positief, als reproductie.




        * De camera-lucida is een vierzijdig 'prisma' (uitgevonden door
        William Wollaston en in 1806/07 gepatenteerd) waarmee je,
        kijkend door het stukje glas, datgene dat voor je is virtueel
        'geprojecteerd' ziet op het eronder liggende papier. Het biedt
        de mogelijkheid om, bij wijze van spreken, je oog vast te
        leggen op een bepaald punt in de ruimte. De camera-lucida die
        ik gebruik is een verbeterde versie van het oorspronkelijke
        ontwerp.

        ** De XVIII-serie, Proloog, I, II, Prequel en III zijn direct
        geaquarelleerd en zonder deze tussenstap tot stand gekomen.

.                                                                           .